Propolis to substancja o charakterze woskowo-żywiczym, występująca także pod nazwą kitu pszczelego. Powstaje na skutek zmieszania wydzieliny pączków liściowych niektórych gatunków drzew z wydzieliną gruczołową pszczół. Na unikalność propolisu z Nowej Zelandii wpływa różnorodność roślinna, z jakich powstaje. Najbardziej wiodącym składnikiem propolisu jest kwas kawowy – czyli penethyl ester (CAPE), który odpowiada za jego unikatowe właściwości.


Propolis wytwarzany jest przez pszczoły w celu ochrony pąków i niwelowania pęknięć w szczelinach ula. Pszczoły uzyskują propolis łącząc żywicę z woskiem pszczelim oraz enzymami. Ta substancja wbrew powszechnemu przekonaniu nie jest pyłkiem pszczelim. Pszczoły transportują ją na tylnych odnóżach.


Kraj pochodzenia propolisu nie pozostaje bez znaczenia dla jego mocy korzystnego oddziaływania. Dzięki różnorodności materiału roślinnego dostępnego dla pszczół, właśnie propolis z Nowej Zelandii zapewnia największe bogactwo unikatowych właściwości, których nie odnajdziemy w żadnym innym propolisie.



Badania naukowe dowiodły, że ester kwasu kawowego (CAPE) – główny związek zawarty w propolisie, ma korzystny wpływ na układ odpornościowy. Mianowicie aktywuje makrofagi, wzmaga produkcje cytokin, czyli w konsekwencji pobudza odpowiedź immunologiczną. Propolis jest przydatny w dbaniu o zdrowie skóry oraz przyczynia się do lepszego funkcjonowania układu pokarmowego. 


Pszczelarze zbierają propolis za pomocą specjalnych mat umiejscowionych w ulach i specjalnie do tego przeznaczonych. Tak zebrany propolis następnie przetwarza się, aby usunąć z niego wosk pszczeli i inne zanieczyszczenia. Z substancji otrzymuje się płynny propolis, nalewki oraz pastę do zębów.